شهریور ماه سال جاری بود که چند روزنامه ی زنجیره ای با تیترهای مشابه خبر اخراج 14 استاد از دانشگاههای تهران و علامه را مخابره کردند اما فقط پس از مدت کوتاهی بود که شاهنده و جلال الدین کزازی با تکذیب خبر اخراج خود از دانشگاه اعلام کردند بدون هیچ فشاری خود تقاضای بازنشستگی از تدریس در دانشگاه را دارند اما نکته مهم آن بود که پیراهن عثمانی که قرار بود با اخراج این اساتید بافته شود ، بافته شد و از آن پس انگشت های اتهام به سوی مسئولین وزارت علوم و دانشگاه تهران نشانه رفته شد و کار به جایی رسید که دو استادی که به علت غیبت غیر موجه به صورت قانونی حکم لغو هیئت علمیشان ابلاغ شد تبدیل به بهانه ای برای مطرح شدن خواسته های گروهی خاص در دانشگاه شدند .

دکتر بشیریه عضو سابق هیدت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در سال 82  پس از انتخابات ریاست جمهوری به بهانه فرصت مطالعاتی 6 ماهه از کشور عزیمت کرد . وی پس از پایان زمان فرصت مطالعاتیش با درخواست یک سال مرخصی از مسئولین دانشگاه از حضور مجدد در دانشگاه سر باز زد . اما ایشان با اتمام زمان مرخصی یکساله خود باز هم به تهران بازنگشت وی پس از گذشت یکسال و نیم ازاتمام مدت مرخصی و فرصت مطالعاتی خود و بازگشت به ایران و مراجعت به دانشگاه با حکم لغو هیئت علمی از طرف دانشگاه مواجه شد (لازم به ذکر است طبق مصوبه مجلس دوم مورخ 64/12/24  اعضای هیئت علمی دانشگاهها در صورت غیبت 2 ماه متوالی یا 4 ماه غیر متناوب از تدریس در دانشگاه منع خواهند شد ) اما خارج از تمام این موضوعات نکته ای که در مقوله ی اخراج اساتید از دانشگاه مطرح است مقایسه آماری بین دو دولت فعلی و قبلی است . در دوران دولت قبل طی مدت سه سال 165 استاد از دانشگاه اخراج و 27 استاد نیز مجبور به استفا شدند این در حالی است که حداکثر اخراج در دو سال اخیر 10 اخراج و 45 استاد بازنشسته بوده است که این خود بیانگر نوعی تعارض جدی مدعیان آزادی بیان در حرف و عمل است . همانهایی که در حال حاضر از اخراج اساتید با عنوان نقض استقلال آکادمیک و توهین به دانشگاه یاد میکنند در دوران تصدی مسئولیت خود در دانشگاه فرمایشاتی را به زبان راندند که قابل تامل است .دکتر مصطفی معین وزیر علوم دولت سید محمد خاتمی در زمان تصدی این پست هنگامیکه با سوالی در مورد اخراج دکتر جوینی  از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مواجه شد اینگونه پاسخ داد که ”این حق دانشگاه است که هر کس را بخواهد اخراج کند“  . ونیز دکتر سمتی دز رمانیکه مسئولیت معاونت آموزشی دانشکده دانشکده حقوق و علوم سیاسی را بر عهده داشته است به م . ن (استاد اخراجی سال 76 دانشکده

حقوق و علوم سیاسی )گفت : ” تا آخر خط اخراجت با تو می آیم مگر اینکه با ما باشی .باید